niedziela, 25 września 2016

Koronki natury.........


          Lato żegnało się z nami piękną, słoneczną, pogodą i nićmi snującego się babiego. Pająki tworzyły swe koronkowe sieci, pułapki,  a one srebrzyły się o poranku we wschodzącym słońcu ozdobione  z drobnymi kropelkami rosy, jak diamencikami.  Udało mi się zrobić zdjęcia takiej misternej robótce jednego z nich. Nie była to ozdoba rozwieszona miedzy gałązkami kiwi, ale pułapka, w którą,  jak stwierdziłam później,  złapały się dwie pszczoły, które zostały omotane nicią i zamienione w kokony. Trzeciej,  w mojej obecności,  udało się wyrwać pajęczemu artyście...mordercy.
   








I tak minęło nam lato a nadeszła jesień. Na razie pogodowo jest różnie, ale głównie szaro i chłodno. Jednak liczę na piękną, długą, jesień.....taką jaka była w ubiegłym roku.




(...) pająki zapewne nie uświadamiają sobie szczególnie, że są cierpliwe? Nie posiadają chyba żadnych umiejętności poza tkaniem pajęczyny, a jedynym stylem życia, jaki mają do wyboru, jest tkwienie w niej i czekanie. Siedzą nieruchomo w jednym miejscu, czekają na zdobycz, a w końcu ich żywot dobiega kresu, umierają i usychają. To wszystko jest od początku zapisane w ich genach. Nie znają wahań, rozczarowań ani żalu. Nie męczą ich metafizyczne problemy ani moralne konflikty.

                                                                                                                          Haruki Murakami1Q84







16 komentarzy:

  1. Ależ pięknie oświetlona i "złowiona" zdobycz:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bo o słonecznym poranku robiłam zdjęcia....

      Usuń
  2. Pieknie u Ciebie w ogrodku Aniu.AnnaR

    OdpowiedzUsuń
  3. Dlatego lubię wszystkie pory roku, bo w każdej jest coś pięknego. Gdy poranna rosa utrzymuje się na pajęczych nitkach zdjęcia wychodzą właśnie tak świetne jak Twoje.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bo też każda pora ma swój specyficzny urok. Wystarczy go tylko dostrzec. I tu fotografowanie bardzo pomaga...sama to stwierdziłam.

      Usuń
  4. Doprawdy, fantastyczne zdjęcia wręcz bajecznej pajęczyny na pięknym tle! Zdjęcie nr 5 szczególnie mi się podoba. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  5. Taki stoicyzm pająkowy byłby bardzo nudny.. Zdjęcia są bajeczne, cudna pajęczyna.:))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla nas, będących wciąż w ruchu, taka statyczność oczywiście byłaby nudna.
      Chociaż cierpliwość pająka warto podejrzeć.
      Miło mi Celu, że zdjęcia Ci się podobają.

      Usuń
  6. Okazuje sie, że warto byc pająkiem:) Nie dość, że robi piekne koronki, a to wielka sztuka, to jeszcze jest spokojny bo nie męcza go metafizyczne problemy:) Ech...
    Piekne zdjęcia. Pozdrawiam ciepło.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. O własnie, można mu zazdrościć i cierpliwości i braku problemów.
      Miło mi Aniu.

      Usuń
  7. Fantastyczne zdjęcia, al pająkiem nie chciałabym być.
    A wiesz, że znam ludzi o pajęczej osobowości!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj bywają takie osoby, które potrafią opleść drugiego własną, niewidzialną, pajęczą siecią i wyssać z niego wszystkie żywotne soki.
      Dobrze, żę na naszych drogach ich nie spotkaliśmy.

      Usuń
  8. Zdjęcia są cudowne...serdecznie pozdrawiam...

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za odwiedziny i pozostawione słowo.